Fakat…

Kahraman anneler için öyle mi?

Ah o çilekeş analar… Tatil onlara uğramıyor bile!

Okullar kapanıyor ama iş devam.

Peki o zaman sahneye kim çıkıyor?

Tabii kiiiii…

Süper Anneanneler & Süper Babaanneler!

(Buraya toplu bir âmin alalım: Allah hepsine kolaylık versin, amin.)

Sömestr tatili, çocuklar için eğlence demekse…

Anneanne ve babaanne evleri için yoğun bakım ünitesi + oyun parkı + kantin + rehberlik servisi karması demektir… fazlası var, eksiği yok!

Bi bakalım:

Kapıdan giren torun, otomatik olarak sisteme kaydolur:

* “Açım.” → Kantine yönlendirilir.

* “Sıkıldım.” → Oyun parkı devreye alınır.

* “Ben bunu izlemek istiyorum.” → Rehberlik servisi sabırla dinler.

* “Anneanneeee düşüüüyorum!” → Yoğun bakım ünitesi tetikte bekler.

Ve tüm bu operasyonun başında, hiçbir kursa gitmemiş ama hayatın içinden aslanlar gibi mezun olmuş; tecrübesi koca bir ömür olan…

Süper Anneanneler & Süper Babaanneler vardır.

Onlar tatilin gerçek omurgası!

(Sanki tatil dışında değillermiş gibi konuşuyorum…Halbuki acil durum butonu hep elimde!)

Neyse, öze dönelim; biliyoruz ki…

Günün sonunda herkes yorulacak.

Ama torunun gelip boynuna dolandığı o minicik sarılış?

İşte o, bütün günün yorgunluğunu silen mucize..

Ve fakat bakın bu sömestr burada bitmez… İşin en can alıcı kısmı yani çıktılar şimdi geliyor!

Bu süreçte çocukların huyu, suyu, hatta kimliği bile değişiyor.

Misal;

Günde 10 kere arayan anne ; anneanneden/babaanneden çocuğunu telefona vermesini ister..karşıdan gelen

“Çocuğummm, annen olduğunu iddia eden bi bayan arıyor!” seslenişimiydi o?

Anneanne-babaanne evinde dünya tatlısı prens ve prenseslerimiz….Ya eve dönünce?

Hoş geldiniz gerçek hayata!

Anne modu açılsın: Fabrika ayarlarına döndür..

(Anneanne & Babaanne evi buradan sonra “Saray” olarak anılacak.)

-Sarayda: “Canımın içi, bir tanem, hadi masaya cancazım.”

-Ana evinde: “Hadi ama, üç kere söyledim, otur artık masaya!”

*Sarayda: “Yer misin prensesim?İçer misin kelebeğim? Üşüdün mü kuzummm?

Pijamanı getireyim mi aslanım?”

*Ana evinde: “Montunu çıkar, ellerini yıka, ödevlerine bak, abur cubur yok.”

Anneanne-babaanne evinde: Saray protokolü

Ana evine gelince: Milli disiplin tüzüğü

Çünkü herkes bilir:

Anneanne-babaanne evi şeker kaplı bir masal evreniyse,

anne evi hayatın tam bir demo sürümüdür!

Ve günlerden bir gün sömestrin son günü gelir çatar…

O dillere destan “Hadi toplanıyoruz, eve dönüyoruz” cümlesi duyulur!

Prens/prensesin bakışı bir anda değişir, gözler dolar:

“Ben burada kalabilirim aslında…”

Evet canım… biz de orada kalmak isteriz tabi ki ama her sultanlığın bir sonu var! Eve doğru alıyım seni evladım…

Tabi ki peşinen bir teşekkür borcumuz var

Bu sömestri omuzlayan, evi sevgi durağına çeviren,

tost makinesini nöbete kaldıran tüm anneanneler & babaanneler…

İyi ki varsınız, siz bizim süper kahramanlarımızsınız.

Minik canavarlar, yazının burası da size;

O her şey dahil tatil bitecek, 2 hafta sonra fabrika ayarları geri yüklenecek,

evin CEO’su komutayı devralacak, sizi yine hayata gümbür gümbür hazırlayacak…

O yüzden çok da şey yapmayın: tatilinizin tadını çıkarın…

Tıpkı bizim çocukken yaptığımız gibi.

Sebla Pamir Güler