— Nasıl affedelim? Ne kadar affedelim? Bunun bir sınırı var mıdır?
Usta tebessümle yanıtlamış:
— Seni ne kadar affetsinler istersin?
Şöyle bir durup düşündüm... Ben sonsuz kez affedilmek isterim. Şartsız, koşulsuz, eksiklerimle ve hatalarımla sonsuzca sevilmek... Madem kendimize ve hayata dair beklentimiz bu kadar derin, öyleyse ruhumuza düşen de sonsuzca affetmek ve sonsuzca sevmek olmalı.
Bilirsiniz; sevgi, saygı, aşk... Bunlar hayatın hava gibi, su gibi, ekmek gibi vazgeçilmez temel ihtiyaçları. Ama bugünlerde, her şeyin binbir şarta bağlandığı bu karmaşık dünyada, sanırım duyguların en romantiği ve en kıymetlisi başka bir yerde gizli: Emin olmak. Şartsız ve sonsuz sevilmenin bir lüks sayıldığı çağımızda, birinin varlığından veya sevgisinden emin olabilmek pastanın üzerindeki o tek, eşsiz çilek gibi.
Ve bu eminlik duygusu, sanılanın aksine başkalarında değil, önce insanın kendi içinde başlar.
Bugün durdum ve aynaya bakıp kendime üç teşekkür borçlu olduğumu hissettim. Belki bu satırları okurken siz de kendi içinize döner, kendinize minnet duyacağınız o gizli köşeleri keşfedersiniz.
1. Kendime, Hâlâ Sevebildiğim İçin Teşekkür Ederim
Kendinden emin misin? Kendini yarı yolda bırakmayacağından, ruhunu sonsuz bir şefkatle kucaklayacağından, kendinin en yakın, en güvenilir dostu olacağından emin misin? Ben bugün kendimden eminim. Kalbimin kapılarını sevgiye kapatmadığım, her şeye rağmen sevmeye devam edebildiğim için kendime derin bir teşekkür borçluyum. Çok kalp benden yine bana olsun...
Hayat bazen üzerimize sert dalgalarla gelebiliyor. Dış şartlar ne kadar zorlarsa zorlasın, kendi öz değerimi kimsenin insafına bırakmadığım için kendime teşekkür ederim. Kırılmış, yorulmuş ya da derin hayal kırıklıkları yaşamış olsam da iç sesimi dinlemekten ve kalbimi yaşama açık tutmaktan vazgeçmedim. Kendim olabilme cesaretini koruduğum için sonsuz teşekkürler...
3. Kendime, Yüreğimdeki O Gizli Cesaret İçin Teşekkür Ederim
Bazen dizlerim titrerken, zihnimde binbir bahane ansızın dans etmeye başlar. Ama ben o bahanelerin sesini değil, kalbimin fısıltısını dinlemeyi seçtim. Anlatması kolay elbette; kalbimin güm güm vuruşu kulaklarımda uğuldarken, "Umarım bu korkumu kimse duymuyordur" diye içimden dualar ederken attığım o adımları bir ben bilirim, bir de hayat. Korkuma rağmen adım atabildiğim o sessiz cesaretim için kendime teşekkür ederim.
Haydi sıra sizde... Bugün kalbinize bir dokunun ve sorun kendinize: Hayatın hengamesinde unuttuğunuz, ama kendinize borçlu olduğunuz o teşekkürler neler? Kendinizi şefkatle kucaklayın; çünkü bu yolculukta en çok ihtiyacınız olan şey, yine kendi yüreğinizdeki o sonsuz sevgidir.
Aşkla kal…
Yorum Ekle
Yorumlar (0)
Sizlere daha iyi hizmet sunabilmek adına sitemizde çerez konumlandırmaktayız. Kişisel verileriniz, KVKK ve GDPR
kapsamında toplanıp işlenir. Sitemizi kullanarak, çerezleri kullanmamızı kabul etmiş olacaksınız.
En son gelişmelerden anında haberdar olmak için 'İZİN VER' butonuna tıklayınız.
Bilge Arı
KENDİME 3 TEŞEKKÜR
Ustaya sormuşlar:
— Nasıl affedelim? Ne kadar affedelim? Bunun bir sınırı var mıdır?
Usta tebessümle yanıtlamış:
— Seni ne kadar affetsinler istersin?
Şöyle bir durup düşündüm... Ben sonsuz kez affedilmek isterim. Şartsız, koşulsuz, eksiklerimle ve hatalarımla sonsuzca sevilmek... Madem kendimize ve hayata dair beklentimiz bu kadar derin, öyleyse ruhumuza düşen de sonsuzca affetmek ve sonsuzca sevmek olmalı.
Bilirsiniz; sevgi, saygı, aşk... Bunlar hayatın hava gibi, su gibi, ekmek gibi vazgeçilmez temel ihtiyaçları. Ama bugünlerde, her şeyin binbir şarta bağlandığı bu karmaşık dünyada, sanırım duyguların en romantiği ve en kıymetlisi başka bir yerde gizli: Emin olmak. Şartsız ve sonsuz sevilmenin bir lüks sayıldığı çağımızda, birinin varlığından veya sevgisinden emin olabilmek pastanın üzerindeki o tek, eşsiz çilek gibi.
Ve bu eminlik duygusu, sanılanın aksine başkalarında değil, önce insanın kendi içinde başlar.
Bugün durdum ve aynaya bakıp kendime üç teşekkür borçlu olduğumu hissettim. Belki bu satırları okurken siz de kendi içinize döner, kendinize minnet duyacağınız o gizli köşeleri keşfedersiniz.
1. Kendime, Hâlâ Sevebildiğim İçin Teşekkür Ederim
Kendinden emin misin? Kendini yarı yolda bırakmayacağından, ruhunu sonsuz bir şefkatle kucaklayacağından, kendinin en yakın, en güvenilir dostu olacağından emin misin? Ben bugün kendimden eminim. Kalbimin kapılarını sevgiye kapatmadığım, her şeye rağmen sevmeye devam edebildiğim için kendime derin bir teşekkür borçluyum. Çok kalp benden yine bana olsun...
2. Kendime, "Ben" Olmaktan Vazgeçmediğim İçin Teşekkür Ederim
Hayat bazen üzerimize sert dalgalarla gelebiliyor. Dış şartlar ne kadar zorlarsa zorlasın, kendi öz değerimi kimsenin insafına bırakmadığım için kendime teşekkür ederim. Kırılmış, yorulmuş ya da derin hayal kırıklıkları yaşamış olsam da iç sesimi dinlemekten ve kalbimi yaşama açık tutmaktan vazgeçmedim. Kendim olabilme cesaretini koruduğum için sonsuz teşekkürler...
3. Kendime, Yüreğimdeki O Gizli Cesaret İçin Teşekkür Ederim
Bazen dizlerim titrerken, zihnimde binbir bahane ansızın dans etmeye başlar. Ama ben o bahanelerin sesini değil, kalbimin fısıltısını dinlemeyi seçtim. Anlatması kolay elbette; kalbimin güm güm vuruşu kulaklarımda uğuldarken, "Umarım bu korkumu kimse duymuyordur" diye içimden dualar ederken attığım o adımları bir ben bilirim, bir de hayat. Korkuma rağmen adım atabildiğim o sessiz cesaretim için kendime teşekkür ederim.
Haydi sıra sizde... Bugün kalbinize bir dokunun ve sorun kendinize: Hayatın hengamesinde unuttuğunuz, ama kendinize borçlu olduğunuz o teşekkürler neler? Kendinizi şefkatle kucaklayın; çünkü bu yolculukta en çok ihtiyacınız olan şey, yine kendi yüreğinizdeki o sonsuz sevgidir.
Aşkla kal…