Uzun yıllardır ekiplerle çalışıyorum, ekipler kuruyorum ve kurumların iç dinamiklerini yakından gözlemleme fırsatı buluyorum.

Ve şunu çok net söyleyebilirim:

Bir kurumdan insanlar çoğu zaman işten değil, yönetim anlayışından ayrılır.

Bugün birçok şirket teknolojiye yatırım yapıyor.

Pazarlamaya yatırım yapıyor.

Markaya yatırım yapıyor.

Ama en önemli yatırım çoğu zaman ihmal ediliyor:

İnsana yatırım.

Oysa kurumları büyüten stratejiler değil, o stratejileri hayata geçiren insanlardır.

Çalışanlar bir kurumdan ayrıldığında çoğu zaman sebep maaş değildir.

Gerçek sebepler genellikle şunlardır:

Adaletsiz yönetim

Emeğin görünmez olması

Yetki ve sorumluluk dengesizliği

İletişim eksikliği

Takdir kültürünün olmaması

Bir çalışan yaptığı işin değer görmediğini hissettiğinde önce motivasyonunu kaybeder.

Sonra aidiyetini.

En sonunda da kurumu.

Oysa insan kaybı sadece bir personelin ayrılması değildir.

Onunla birlikte;

Kurumsal hafıza gider

Tecrübe gider

Ekip dengesi bozulur

Süreçler aksar

Motivasyon zinciri kırılır

Yeni bir çalışan bulunabilir.

Ama sadakat, güven ve kurum kültürü kolay oluşmaz.

Yıllar içinde ekip yönetirken en önemli şeyi şunu öğrendim:

İnsanlar sadece çalışmak için değil, değer gördükleri yerde kalmak için çalışırlar.

Adaletin olduğu, emeğin takdir edildiği ve insanların gelişimine yatırım yapılan kurumlarda sadakat oluşur.

Sadık çalışanlar ise bir kurumun en büyük sermayesidir.

Gelecekte güçlü kalacak kurumlar yalnızca teknolojiyi iyi kullananlar olmayacak.

İnsan yönetimini doğru yapan kurumlar ayakta kalacak.

Çünkü günün sonunda kurumları ayakta tutan şey stratejiler değil…

İnsanlardır.

Sizce bir kurumun başarısını belirleyen en kritik unsur nedir?

Esra ÖZKURT EYUPOĞLU

Kurumsal İletişim ve Marka Yöneticisi/ Danışman