Biz Başka Bir Sanat Gördük

• Barış Manço bir nesle insan olmayı anlattı.
• Cem Karaca isyanı ahlakla yaptı.
• İlhan İrem bağırmadan derin olabildi.
• Zeki Müren zarafetin sahnedeki karşılığıydı.
• Kayahan sevgiyi ucuzlatmadı.
• Kazım Koyuncu memleketi bağırmadan savundu.
• Edip Akbayram halkın vicdanı oldu.
• Volkan Konak; hırçınlığı bile onurla ve vicdanla söyledi.

Bugün Hâlâ Ayakta Duran Bir Duruş Var

Bugün hâlâ sahnede olan bazı isimler var ki;
onları değerli kılan sadece şarkıları değil.

Sezen Aksu kelimeleriyle insanın içini onardı.
Tarkan popülerliğin içinde kalıp kalitesini korudu.
Ve gerçekten üreten muhteşem sanatçılar var.

Onlar bir “trend” değil, bir çizgi bıraktı.

Rap’te de Ayrım Net

• Ceza; kelimeyi hızla değil, akılla kullandı.
• Sagopa Kajmer; popüler olmayı değil, derin olmayı seçti.

Bir de bugün ne yaptığı belli olmayanlar var.
Ne rap,
ne müzik,
ne söz…
Sadece gürültü, sadece taklit, sadece şok etme çabası.

Yeşilçam: Asaletin Okulu

Yeşilçam sadece film çekmedi; ahlak, edep ve karakter öğretti.

• Kemal Sunal güldürürken insan olmayı öğretti.
• Adile Naşit bir ülkenin annesiydi.
• Münir Özkul öğretmenliğiyle, babalığıyla hafızalara kazındı.
• Cüneyt Arkın gücü adaletle taşıdı.
• Sadri Alışık efkârı bile zarafetle yaşadı.
• Ayhan Işık jönlüğü edep ile birleştirdi.

Ve ayrı bir parantez:

Ediz Hun…
Sadece Yeşilçam’ın değil,
bu ülkenin en kibar, en nazik, en entelektüel duruşlarından biri.
Şöhretin insanı bozmak zorunda olmadığını yaşayan bir örnek.

Tiyatro ve Komedi: Nerede Kaybettik?

Bir zamanlar güldürmek için küfre ihtiyaç yoktu.

• Zeki Alasya
• Metin Akpınar
• Nejat Uygur
• Yasemin Yalçın
• Levent Kırca
• Gazanfer Özcan

Hepsi;
ağza küfür almadan,
belden aşağı vurmadan,
edepten ödün vermeden güldürebildi.

Şimdi ne var?
Ağzından küfür düşmeyen,
hakaretle güldürdüğünü sanan,
seyirciyi hafife alan bir anlayış.

Bu komedi değil.
Bu kolaycılık.

Asıl Mesele

Bu bir gençlik sorunu değil.
Bu bir rol model sorunu.

Genç, önüne ne koyarsan ona özenir.
Ne parlatırsan onu taklit eder.

Ve evet…
Bu ışıltılı dünyanın arka planında
yasaklı maddeler,
bağımlılıklar,
ruhsal çöküşler artık gizlenmiyor;
normalleştiriliyor.

Buna alan açanlar,
görmezden gelenler,
reyting uğruna susanlar da bu tablonun parçası.

Sanat;
insanı yoldan çıkaran değil,
insanı kendine getiren bir şey olmalı.

Unutmayalım:
En parlak sahnelerin arkasında,
bazen en koyu karanlık gizlidir.

Sevgiyle ve gerçek sanatla kalın..

Ebubekir YUCA